اولویت سیاست‌گذاری باید اصلاح سازوکارهای اقتصادی صنعت برق باشد/ گفت‌وگوی راشد پرستار با مجله «نیرو و سرمایه» درباره چالش‌های پیش روی نیروگاه‌ها و راهکارهای توسعه ظرفیت تولید

به گزارش روابط عمومی شرکت انرژی طوس، نیروگاه بخاری ۶۰۰ مگاواتی طوس با چهار دهه سابقه فعالیت، نقشی مهم در تأمین برق کشور بر عهده دارد؛ نیروگاهی که حدود ۱۸ درصد برق استان خراسان رضوی و یک درصد برق کشور را تأمین می‌کند. با این حال، صنعت برق با چالش‌هایی همچون ناترازی میان درآمدها و هزینه‌های تولید، انباشت مطالبات نیروگاه‌ها، محدودیت تأمین سوخت و قطعات و دشواری تأمین منابع مالی برای نوسازی و توسعه زیرساخت‌ها روبه‌روست. راشد پرستار، مدیرعامل شرکت انرژی طوس وابسته به هلدینگ مدیریت توسعه انرژی تأمین (تدکو)، در گفت‌وگو با فصلنامه «نیرو و سرمایه» (ویژه بیست و ششمین نمایشگاه بین‌المللی صنعت برق ایران) ضمن تشریح مهم‌ترین موانع پیش روی نیروگاه‌ها و اقدامات انجام‌شده برای حفظ آمادگی تولید و افزایش بهره‌وری، راهکارهایی از جمله اصلاح سازوکارهای اقتصادی صنعت برق، توسعه معاملات دوجانبه و عرضه برق در بورس انرژی، تسریع در تسویه مطالبات و گسترش سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌های خورشیدی را برای بهبود وضعیت اقتصادی نیروگاه‌ها و تقویت ظرفیت تولید برق کشور مطرح می‌کند.

از نگاه شما، مهم‌ترین مسئله امروز صنعت برق کشور چیست؟ با توجه به ناترازی برق، محدودیت‌های مالی و نیاز به سرمایه‌گذاری، کدام چالش باید در اولویت سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی قرار گیرد؟
صنعت برق کشور در سال‌های اخیر، به‌ویژه در شرایط جنگ، تحریم و محاصره، روزهای دشواری را پشت سر گذاشته است؛ با این حال، تلاش و ایستادگی مدیران، مهندسان، کارکنان و نیروهای عملیاتی این صنعت اجازه نداده است چرخه تولید برق از حرکت بایستد. این مجموعه بزرگ، با وجود محدودیت‌ها و دشواری‌های فراوان، لحظه‌ای از تلاش بازنایستاده تا چراغ تولید روشن بماند و چراغ خانه‌های مردم خاموش نشود. این پایداری، حاصل تعهد و مسئولیت‌پذیری همه کسانی است که در بخش‌های مختلف صنعت برق، تأمین پایدار انرژی را وظیفه خود می‌دانند و شایسته قدردانی‌اند.

با این حال، تداوم این مسیر و حفظ توان تولید در سال‌های آینده، مستلزم توجه جدی به چالش‌های ساختاری صنعت برق است. به نظر من، مهم‌ترین مسئله امروز این صنعت، ناهماهنگی میان الزامات تولید پایدار برق و سازوکارهای اقتصادی و مالی حاکم بر آن است. ناترازی برق صرفاً با افزایش ظرفیت نیروگاهی برطرف نمی‌شود؛ بلکه باید موانع اقتصادی تولید و سرمایه‌گذاری نیز برطرف شود.

تکلیفی بودن نرخ برق، در کنار افزایش هزینه‌های تولید و تأمین قطعات و تجهیزات موردنیاز نیروگاه‌ها، فعالیت این مجموعه‌ها را با دشواری مواجه کرده است. از سوی دیگر، تأخیر نزدیک به شش‌ماهه در وصول مطالبات نیروگاه‌ها، نقدینگی موردنیاز برای تعمیرات، نگهداری و اجرای پروژه‌های توسعه‌ای را تحت فشار قرار می‌دهد. در چنین شرایطی، نیروگاه‌ها ناچارند با منابع محدود، مسئولیت سنگین حفظ پایداری شبکه برق را بر عهده بگیرند.

همچنین، مشکلات موجود در مسیر سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی و محدودیت تمایل سرمایه‌گذاران به ورود منابع مالی به این بخش، تأمین سرمایه موردنیاز برای توسعه زیرساخت‌های برق را دشوارتر کرده است. بنابراین، به اعتقاد من، اولویت سیاست‌گذاری باید اصلاح سازوکارهای اقتصادی صنعت برق و ایجاد جریان مالی پایدار برای تولیدکنندگان باشد. تعیین تکلیف مطالبات، متناسب‌سازی درآمد نیروگاه‌ها با هزینه‌های تولید و فراهم‌کردن مشوق‌ها و بسترهای مطمئن برای جذب سرمایه، می‌تواند زمینه حفظ ظرفیت موجود و توسعه ظرفیت‌های جدید را فراهم کند. بدون حل این مسائل، دستیابی به توازن پایدار میان عرضه و تقاضای برق دشوار خواهد بود.

نیروگاه‌های کشور در حوزه تأمین قطعات، هزینه‌های تعمیر و نگهداری، نوسازی تجهیزات و تأمین منابع مالی با چه مشکلاتی مواجه‌اند؟ این چالش‌ها چه تأثیری بر آمادگی تولید و پایداری شبکه برق دارند؟
نیروگاه‌های کشور در شرایط تحریمی، به‌ویژه در تأمین قطعات استراتژیک و تجهیزات تخصصی، با محدودیت‌های جدی مواجه‌اند. دشواری نقل‌وانتقال مالی و الزام به انجام بسیاری از خریدهای خارجی به‌صورت نقدی نیز فشار مضاعفی بر منابع مالی نیروگاه‌ها وارد می‌کند. از سوی دیگر، افزایش هزینه‌های تعمیرات و نگهداری و ضرورت نوسازی تجهیزات، اهمیت برنامه‌ریزی دقیق برای حفظ آمادگی تولید را دوچندان کرده است و هرگونه تأخیر در تأمین قطعات یا انجام تعمیرات ضروری می‌تواند بر قابلیت اطمینان واحدها و پایداری شبکه برق اثر بگذارد.

در نیروگاه طوس، تلاش کرده‌ایم با تکیه بر توان مهندسی داخلی، مهندسی معکوس و همکاری با شرکت‌های دانش‌بنیان، بخشی از این محدودیت‌ها را به فرصت توسعه توان داخلی تبدیل کنیم. در همین راستا، قطعات و تجهیزات متعددی را بومی‌سازی کرده‌ایم که از جمله آن‌ها می‌توان به ساخت محور پمپ اسکرو مازوت، ساخت لوازم کنترل ولو توربین فشار قوی، ساخت توپی و سیلندر مینیمم‌فلو فیدپمپ‌ها، مهندسی معکوس و ساخت پره‌های توربین فشار متوسط (IP) و بومی‌سازی سیستم کنترل تحریک ژنراتور واحد سه اشاره کرد.

همچنین، بهینه‌سازی و تعمیرات برج خنک‌کن تر، تعمیرات اساسی الکترولایزر با استفاده از قطعات بومی، ساخت استیم‌ایر هیتر ثانویه و جایگزینی انبساط‌گیرهای برزنتی با نمونه‌های فلزی، از دیگر اقدامات انجام‌شده است. تجربه ما نشان می‌دهد که توسعه ساخت داخل، علاوه بر کاهش وابستگی و تسهیل تأمین قطعات، می‌تواند زمان تعمیرات را مدیریت‌پذیرتر کند و نقش مؤثری در حفظ آمادگی تولید و پایداری شبکه برق داشته باشد.


انباشت مطالبات نیروگاه‌ها و تأخیر در پرداخت درآمد حاصل از فروش برق، یکی از چالش‌های اقتصادی این صنعت است. برای تسویه مطالبات موجود و جلوگیری از شکل‌گیری بدهی‌های جدید، چه راهکارها و اصلاحاتی ضروری است؟
به اعتقاد من، حل مسئله مطالبات نیروگاه‌ها نیازمند اصلاح هم‌زمان سازوکار فروش برق و نظام تسویه درآمدهای این صنعت است. وقتی درآمد حاصل از فروش برق با تأخیر وصول می‌شود، نه‌تنها اجرای طرح‌های توسعه‌ای و تأمین هزینه‌های جاری دشوار می‌شود، بلکه نیروگاه‌ها برای تأمین نقدینگی به تسهیلات بانکی با سود و کارمزد بالا روی می‌آورند؛ تسهیلاتی که بازپرداخت آن‌ها فشار مضاعفی بر بودجه مجموعه وارد می‌کند و از منابع قابل تخصیص به توسعه و بهسازی می‌کاهد.

در نیروگاه طوس، طی یک سال گذشته پیگیری وصول مطالبات شرکت‌هایی که با انرژی طوس قرارداد دو جانبه منعقد کرده‌اند، با جدیت دنبال شده و در این زمینه حدود ۱۰ درصد نسبت به سال قبل پیشرفت داشته‌ایم. با این حال، پیگیری مطالبات به‌تنهایی کافی نیست و باید راهکاری پایدار برای جلوگیری از انباشت مجدد بدهی‌ها ایجاد شود.

فروش برق در بورس انرژی می‌تواند به شفافیت معاملات و بهبود وصول درآمدها کمک کند؛ اما برای اثربخشی این سازوکار، باید مقررات تسویه نیز متناسب با نیازهای مالی نیروگاه‌ها تنظیم شود. در شرایط فعلی، کسر فوری هزینه سوخت از وجوه حاصل از فروش برق در بورس، در حالی که سایر مطالبات نیروگاه ممکن است همچنان پرداخت نشده باشد، می‌تواند مشکل نقدینگی را تشدید کند. همچنین لازم است ظرفیت سازوکارهای قانونی پیشین برای تسویه مطالبات از طریق تهاتر با دارایی‌ها و اموال قابل واگذاری، با رعایت ضوابط مربوط، دوباره بررسی شود.

در کنار این موارد، اصلاح فرایندهای تأمین مالی و رفع موانع ناشی از تعدد الزامات دستگاه‌های اجرایی در نیروگاه‌های واگذارشده نیز ضروری است. هدف نهایی باید ایجاد چرخه‌ای منظم و قابل پیش‌بینی برای وصول درآمد نیروگاه‌ها باشد تا تولید برق، پرداخت حقوق و مزایا و سرمایه‌گذاری در توسعه، به تأخیر در تسویه مطالبات وابسته نماند.

آیا حرکت به سمت اصلاح مدل تجارت برق و توسعه معاملات مستقیم میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان، بدون اتکای کامل به سازوکارهای خریدوفروش دولتی، می‌تواند به بهبود درآمد نیروگاه‌ها و بازگشت سرمایه به صنعت برق کمک کند؟ تحقق این رویکرد به چه پیش‌نیازهایی نیاز دارد؟
بله، اصلاح مدل تجارت برق و توسعه معاملات مستقیم میان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان می‌تواند به بهبود اقتصاد نیروگاه‌ها و افزایش انگیزه سرمایه‌گذاری در این صنعت کمک کند. البته تحقق این هدف مستلزم آن است که تولیدکننده از امکان فروش برق با قیمت اقتصادی، دسترسی به بازار و دریافت به‌موقع درآمد خود برخوردار باشد.

در کنار توسعه معاملات داخلی، باید به ظرفیت تجارت منطقه‌ای برق نیز توجه کنیم. تفاوت الگوی مصرف و میزان تولید در کشورهای همسایه، فرصتی برای مبادله برق فراهم می‌کند؛ به این معنا که بتوانیم در دوره‌های مازاد تولید از کشورهای دارای برق مازاد خرید کنیم و در زمان مناسب، برق را به کشورهایی که با کمبود مواجه‌اند بفروشیم. توسعه مبادلات دوجانبه و چندجانبه و استفاده از ظرفیت سوآپ برق می‌تواند به مدیریت بهتر منابع و افزایش منافع اقتصادی تجارت منطقه‌ای کمک کند. ایران نیز از نظر موقعیت جغرافیایی ظرفیت تبدیل‌شدن به یکی از محورهای تبادل انرژی در منطقه را دارد.

البته باید توجه داشت که کاهش ارزش پول ملی به‌تنهایی صادرات برق را غیراقتصادی نمی‌کند؛ مسئله مهم، امکان وصول درآمد ارزی، هزینه‌های تولید و انتقال و قابلیت استفاده از منابع حاصل از صادرات است. اگر درآمد صادراتی متناسب با هزینه‌های نیروگاه نباشد یا دسترسی به آن با محدودیت مواجه شود، طبیعتاً انگیزه اقتصادی تولیدکننده کاهش خواهد یافت.

بنابراین، توسعه این رویکرد به اصلاح مقررات تجارت برق، فراهم‌کردن امکان مشارکت مؤثر نیروگاه‌ها در بازارهای داخلی و منطقه‌ای، ایجاد سازوکار شفاف قیمت‌گذاری و تسویه مطمئن و تقویت زیرساخت‌های انتقال و تبادل برق نیاز دارد. هدف باید این باشد که تجارت برق از یک فرایند صرفاً تأمین انرژی، به سازوکاری برای ایجاد درآمد پایدار، بازگشت سرمایه و تقویت توان تولید کشور تبدیل شود.

بورس انرژی چه جایگاهی در شفافیت قیمت برق، افزایش رقابت و بهبود وضعیت اقتصادی نیروگاه‌ها دارد؟ برای افزایش سهم معاملات برق در این بازار و تقویت نقش آن در تأمین مالی صنعت برق چه اقداماتی باید انجام شود؟
بورس انرژی می‌تواند نقش مهمی در شفافیت قیمت برق، توسعه رقابت و بهبود اقتصاد نیروگاه‌ها ایفا کند؛ زیرا امکان عرضه و معامله برق در بستری شفاف‌تر را فراهم می‌کند و می‌تواند زمینه شکل‌گیری قیمت بر مبنای عرضه و تقاضا را افزایش دهد. با این حال، تحقق این اهداف مستلزم آن است که رقابت در بازار بر پایه شرایط اقتصادی نسبتاً برابر شکل بگیرد.

یکی از چالش‌های موجود، حضور برخی شرکت‌ها و نیروگاه‌های دولتی در بازار فروش برق است که به دلیل برخورداری از سازوکارهای متفاوت تأمین مالی و اتکای کمتر به درآمد حاصل از فروش برق برای پوشش تمام هزینه‌های خود، ممکن است در قراردادهای دوجانبه یا معاملات بورس، نرخ‌هایی پایین‌تر از سطح اقتصادی عرضه کنند. این مسئله می‌تواند رقابت را برای نیروگاه‌هایی که باید هزینه‌های تولید، تعمیرات، نگهداری و سرمایه‌گذاری خود را از محل درآمد فروش برق تأمین کنند، دشوار سازد. بنابراین، ضروری است قواعد بازار به‌گونه‌ای تنظیم شود که قیمت‌گذاری شفاف و رقابت منصفانه، همراه با توجه به هزینه‌های واقعی تولید، تقویت شود.

از سوی دیگر، توسعه مشارکت مصرف‌کنندگان در بورس انرژی اهمیت زیادی دارد. در این زمینه، باید با اطلاع‌رسانی مناسب و ساده‌سازی فرایندهای معاملاتی، زمینه حضور بیشتر صنایع، کسب‌وکارها و حتی خانوارها فراهم شود؛ البته به‌گونه‌ای که منافع اقتصادی و الزامات فنی و قانونی برای هر گروه از مصرف‌کنندگان روشن باشد. افزایش تعداد خریداران و تنوع تقاضا می‌تواند به تعمیق بازار و افزایش کارایی معاملات کمک کند.

در نهایت، برای تقویت نقش بورس انرژی در تأمین مالی صنعت برق، علاوه بر افزایش سهم معاملات، باید سازوکار تسویه به‌موقع و قابل اتکا باشد و درآمد حاصل از فروش برق واقعاً به چرخه تولید و سرمایه‌گذاری بازگردد. بورس زمانی می‌تواند به بهبود پایدار وضعیت نیروگاه‌ها کمک کند که هم بازار رقابتی و شفاف باشد و هم امکان کسب درآمد متناسب با هزینه‌ها و نیازهای توسعه‌ای فراهم شود.



با توجه به سیاست‌های توسعه نیروگاه‌های تجدیدپذیر، به‌ویژه نیروگاه‌های خورشیدی، این روند چه فرصت‌ها و چالش‌هایی برای نیروگاه‌های حرارتی ایجاد می‌کند؟ چگونه می‌توان توسعه انرژی‌های پاک را با حفظ پایداری شبکه و استفاده بهینه از ظرفیت نیروگاه‌های موجود همراه کرد؟

توسعه نیروگاه‌های تجدیدپذیر، به‌ویژه نیروگاه‌های خورشیدی، یکی از ضرورت‌های صنعت برق کشور است. این نیروگاه‌ها می‌توانند به تنوع‌بخشی به سبد تولید برق، کاهش مصرف سوخت‌های فسیلی و تأمین بخشی از تقاضای برق کمک کنند. البته تحقق این اهداف، علاوه بر سرمایه‌گذاری، به فراهم‌بودن تجهیزات و زیرساخت‌های موردنیاز نیز وابسته است.

در این زمینه، سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی برق (ساتبا) می‌تواند نقش مؤثری در تسهیل اجرای پروژه‌ها ایفا کند. یکی از پیشنهادها، بررسی امکان تأمین پنل‌های خورشیدی، اینورترها و سایر تجهیزات اصلی از طریق سازوکارهایی مانند تهاتر با بخشی از مطالبات نیروگاه‌هاست. بسیاری از نیروگاه‌های حرارتی، از جمله نیروگاه طوس، زمین و ظرفیت فنی و اجرایی لازم برای احداث نیروگاه خورشیدی را در اختیار دارند؛ اما تأمین تجهیزات اصلی، به‌ویژه در شرایط فعلی کشور، با محدودیت‌ها و دشواری‌هایی همراه است. اگر ساتبا بتواند در تأمین این تجهیزات و تسهیل فرایند اجرای پروژه‌ها نقش‌آفرینی کند، می‌توان از ظرفیت‌های موجود برای توسعه سریع‌تر انرژی خورشیدی بهره گرفت.

از سوی دیگر، توسعه تجدیدپذیرها نباید به معنای نادیده‌گرفتن نقش نیروگاه‌های حرارتی باشد. تولید خورشیدی به شرایط تابش وابسته است و در ساعات کاهش یا قطع تولید خورشیدی، شبکه همچنان به ظرفیت‌های قابل اتکای تولید نیاز دارد. بنابراین، باید با توسعه زیرساخت‌های شبکه، بهبود مدیریت تولید و پیش‌بینی‌پذیری عرضه، میان توسعه انرژی‌های پاک و حفظ آمادگی نیروگاه‌های حرارتی هماهنگی ایجاد کرد. رویکرد مناسب، استفاده مکمل از این دو ظرفیت برای دستیابی به شبکه‌ای پایدارتر و کم‌هزینه‌تر است.

نیروگاه طوس در سال‌های اخیر چه اقداماتی برای افزایش آمادگی تولید، بهبود قابلیت اطمینان واحدها و ارتقای بهره‌وری انجام داده است؟ مهم‌ترین دستاوردهای مجموعه در این زمینه چه بوده است؟
نیروگاه طوس در سال‌های اخیر تلاش کرده است با برنامه‌ریزی دقیق تعمیرات، ارتقای قابلیت اطمینان تجهیزات و بهره‌گیری از توان تخصصی کارکنان، آمادگی تولید و بهره‌وری واحدها را حفظ کند. البته دستیابی به این نتایج در شرایطی صورت گرفته که نیروگاه با محدودیت‌هایی مواجه است که هزینه‌های تولید و نگهداری را افزایش می‌دهد.


یکی از مهم‌ترین این چالش‌ها، محدودیت تأمین گاز است. با وجود قرارگیری نیروگاه طوس در شرق کشور، سهمیه گاز تخصیصی به این مجموعه کمتر از یک میلیون مترمکعب در روز است و همین مسئله، مازوت‌سوزی را به بخشی از الزامات بهره‌برداری تبدیل کرده است. استفاده از مازوت، به‌دلیل ویژگی‌های سوخت و شرایط احتراق، می‌تواند خوردگی و استهلاک تجهیزات، به‌ویژه لوله‌های بویلر، را افزایش دهد و هزینه‌های تعمیراتی و جانبی پیش‌بینی‌نشده‌ای به نیروگاه تحمیل کند. افزایش مصرف آب، هزینه‌های مرتبط با الزامات زیست‌محیطی و کاهش بهره‌وری نیز از دیگر پیامدهای این شرایط است.


در صورت دسترسی پایدار به گاز، امکان افزایش فاصله میان برخی تعمیرات دوره‌ای از حدود شش ماه به یک سال وجود خواهد داشت؛ موضوعی که می‌تواند هزینه تعمیرات و توقف‌های برنامه‌ریزی‌شده را کاهش دهد. در شرایط فعلی، تکرار تعمیرات پرهزینه، ضمن حفظ سلامت تجهیزات، بخشی از ظرفیت تولید را نیز در دوره‌های تعمیراتی از دسترس خارج می‌کند.


با وجود این محدودیت‌ها، نیروگاه طوس با اجرای به‌موقع تعمیرات اساسی، نیمه‌اساسی و میان‌دوره‌ای توانسته است عملکرد خود را بهبود دهد. در بهار ۱۴۰۵، آمادگی تولید نیروگاه به بیش از ۹۶ درصد رسید و قابلیت اطمینان واحدها نیز به ۹۹٫۸۲ درصد افزایش یافت. همچنین، بر اساس گزارش عملکرد این دوره، خروج اضطراری واحدها به‌طور چشمگیری کاهش پیدا کرد.


این اقدامات در کنار برنامه‌ریزی عملیاتی و تلاش کارکنان، نتایج ملموسی به همراه داشته است؛ به‌طوری‌که نیروگاه طوس در ارزیابی آمادگی تولید پیک تابستان ۱۴۰۵، رتبه نخست نیروگاه‌های بخاری بخش خصوصی و رتبه دوم در میان نیروگاه‌های بخاری کشور را کسب کرد. همچنین، در شش‌ماهه نخست سال جاری، با ثبت بیش از دو میلیون و ۷۰ هزار مگاوات‌ساعت تولید خالص برق، رکورد تولید نیمه نخست سال خود را پس از ۱۸ سال ارتقا داد.


این دستاوردها نشان می‌دهد که با وجود محدودیت‌های سوخت و فشار هزینه‌های تعمیراتی، برنامه‌ریزی منسجم، نگهداری اصولی تجهیزات و اتکا به دانش فنی نیروی انسانی می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ آمادگی تولید و پایداری شبکه برق داشته باشد. با این حال، تأمین پایدار گاز همچنان یکی از عوامل مهم در کاهش هزینه‌های تولید، افزایش بهره‌وری و استفاده حداکثری از ظرفیت نیروگاه طوس است.


مهم‌ترین برنامه‌های نیروگاه طوس برای نوسازی تجهیزات، افزایش راندمان، توسعه زیرساخت‌ها و ورود به حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر چیست؟ چه موانع مالی یا اجرایی پیش روی تحقق این برنامه‌ها قرار دارد؟
برنامه‌های توسعه‌ای نیروگاه طوس با هدف نوسازی زیرساخت‌ها، کاهش آثار زیست‌محیطی تولید برق، مدیریت مصرف آب و ورود به حوزه انرژی‌های پاک دنبال می‌شود. در بخش انرژی‌های تجدیدپذیر، دو پروژه خورشیدی در دستور کار داریم: نیروگاه خورشیدی ۱۰ مگاواتی طوس که در حال اجراست و پروژه ۲۵ مگاواتی اردبیل که در مرحله مطالعه قرار دارد. توسعه این پروژه‌ها، در کنار تنوع‌بخشی به سبد تولید انرژی، می‌تواند زمینه استفاده بهتر از ظرفیت‌های موجود و حضور فعال‌تر مجموعه در حوزه انرژی‌های پاک را فراهم کند.


یکی دیگر از طرح‌های مهم، پروژه گوگردزدایی نیروگاه حرارتی طوس است که با هدف کنترل و کاهش انتشار آلاینده‌هایی نظیر اکسیدهای نیتروژن، مونوکسید کربن، دی‌اکسید گوگرد، ذرات معلق و ترکیبات آلی فرار طراحی شده است. در این پروژه، استفاده از فناوری‌های روز دنیا و راکتورهای پیشرفته حذف آلاینده‌ها پیش‌بینی شده و تأمین مالی آن از طریق سرمایه‌گذاری شرکت پخش و پالایش فرآورده‌های نفتی انجام خواهد شد.


در حوزه مدیریت منابع آب نیز نیروگاه طوس از کندانسورهای هوایی بهره می‌برد؛ فناوری‌ای که با استفاده از هوا برای چگالش بخار، نیاز به آب خنک‌کاری را به میزان قابل‌توجهی کاهش می‌دهد. همچنین، پروژه تصفیه آب به روش اسمز معکوس (RO) با هدف بهبود مدیریت چرخه آب و کاهش وابستگی به منابع آب زیرزمینی در دستور کار قرار دارد.


با این حال، تحقق کامل برنامه‌های توسعه‌ای مستلزم تأمین به‌موقع منابع مالی، دسترسی به تجهیزات تخصصی و رفع موانع اجرایی است. در پروژه‌های خورشیدی، تأمین پنل‌ها و اینورترها از چالش‌های مهم به شمار می‌رود و در پروژه‌های نوسازی و زیست‌محیطی نیز هماهنگی‌های فنی و مالی نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. از این رو، استفاده از ظرفیت شرکت‌های دانش‌بنیان، توسعه همکاری با سرمایه‌گذاران و بهره‌گیری از سازوکارهای متنوع تأمین مالی می‌تواند به تسریع اجرای این طرح‌ها کمک کند.

با توجه به تحولات صنعت برق و ضرورت تأمین پایدار انرژی، دورنمای نیروگاه طوس در سال‌های آینده را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ برای حفظ جایگاه این نیروگاه در تأمین برق و حرکت به سمت فعالیتی پایدارتر و اقتصادی‌تر، چه راهکارهایی را دنبال خواهید کرد؟
تلاش ما در سال‌های آینده، بر تثبیت شاخص‌های مطلوب بهره‌برداری، حفظ جایگاه در میان نیروگاه‌های برتر بخاری کشور و حرکت به سمت تنوع‌بخشی به منابع درآمدی و افزایش پایداری اقتصادی مجموعه استوار است. در این مسیر، توسعه سبد فروش از طریق بهره‌برداری از نیروگاه‌های تجدیدپذیر و پیگیری پروژه‌های برون‌مرزی نیز از اولویت‌های ما خواهد بود.

برای نیل به این اهداف در کنار حفظ آمادگی تولید، کاهش بهای تمام‌شده برق اهمیت ویژه‌ای دارد. داخلی‌سازی تجهیزات در کنار حفظ آمادگی تولید، کاهش بهای تمام‌شده برق اهمیت ویژه‌ای دارد. داخلی‌سازی تجهیزات و قطعات، انجام به‌موقع تعمیرات، بهره‌گیری از ظرفیت کارگاه‌ها و آزمایشگاه‌های نیروگاه برای تعمیر تجهیزات، مطالعات عمرسنجی و تدوین نظام کنترل داخلی برای مدیریت خریدها و هزینه‌های بهره‌برداری، از جمله اقداماتی است که در این زمینه دنبال می‌کنیم.

همچنین، برای تقویت توان مالی و تأمین منابع موردنیاز، مجموعه‌ای از راهکارها را در دستور کار داریم؛ از جمله فروش دوجانبه برق و عرضه در بازار مشتقه بورس انرژی، بهره‌گیری از درآمد سپرده‌گذاری، پیگیری دریافت حواله‌های ارزی از توانیر و اوراق خزانه اسلامی و استفاده از ظرفیت تهاتر بدهی‌های دولتی با مطالبات شرکت. مجموع این اقدامات می‌تواند ضمن کمک به حفظ پایداری تولید، زمینه کاهش هزینه‌ها، تقویت منابع مالی و حرکت نیروگاه طوس به سمت فعالیتی اقتصادی‌تر و پایدارتر را فراهم کند.

دیگر خبرها